ปลั๊กและช่องต่อไฟฟ้า Type M
ปลั๊ก Type M มีสามขาวงกลมขนาดใหญ่ในรูปแบบสามเหลี่ยม ขนาดใหญ่กว่า Type D ใช้สำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีกำลังไฟสูงและเป็นมาตรฐานในแอฟริกาใต้ คุณอาจต้องใช้โปรตุเกสใช้ปลั๊กแบบไหนด้วย
Standard: BS 546 (15A)
การกำหนดค่าขา: ขากลมขนาดใหญ่ 3 ขา เรียงแบบสามเหลี่ยม (ขาเอิร์ธเส้นผ่านศูนย์กลาง 8.7mm, ขาไลฟ์/นิวทรัลเส้นผ่านศูนย์กลาง 7.1mm)
หมายเหตุการใช้งาน: Type M โดยพื้นฐานเป็นรุ่นขนาดใหญ่ของ Type D ในแอฟริกาใต้ มันเป็นมาตรฐานสำหรับช่องต่อทั้งหมด ไม่ใช่เพียงแต่กำลังไฟสูง
Plug
ประเภท M
Plug & Socket
ประเภท M
Socket
ประเภท M
ปลั๊กประเภท M คือขั้วต่อขากลมสามขาตัวอ้วนที่พบในแอฟริกาใต้ และบางแห่งใช้กับตู้ไดเมอร์ไฟเวที ปลั๊กนี้ในแผนผัง IEC ระบุไว้ในชื่อปลั๊กไฟประเภท M เป็นแบบมีสายดินที่ออกแบบให้รับพิกัดกระแสสูงกว่าปลั๊กบ้านทั่วไปมาก ขนาดนี้ทำให้จำง่าย แต่ก็หมายความว่าปลั๊กต่างประเทศน้อยมากที่เสียบเต้ารับนี้ได้โดยไม่ใช้หัวแปลง ด้านล่างนี้จะพบขนาดขาที่แน่นอน ประเทศที่ใช้ในแอฟริกาใต้และที่อื่น ๆ วิธีดูแรงดันไฟ และสิ่งที่ควรตรวจก่อนเสียบปลั๊ก
ขนาดขาและการจัดวางของปลั๊กไฟประเภท M
ปลั๊กประเภท Mทุกตัวใช้ขากลมสามขาเรียงเป็นสามเหลี่ยม โดยขาจ่ายไฟสองขาอยู่ด้านล่าง และขาสายดินที่หนากว่าอยู่ด้านบน ขนาดของขาในตารางด้านล่างมาจากมาตรฐานที่เผยแพร่ ปลั๊กกับเต้ารับที่ผลิตคนละโรงงานจึงยังเสียบเข้ากันได้ IEC ระบุผังนี้เป็นอักษร M ในรายการอ้างอิงปลั๊กทั่วโลก ซึ่งบอกมาตรฐานประจำชาติที่อยู่เบื้องหลังปลั๊กแต่ละประเภท และค่าต่าง ๆ เหมือนกันไม่ว่าปลั๊กจะผลิตตามข้อกำหนดเก่าของอังกฤษหรือมาตรฐานแอฟริกาใต้ปัจจุบัน ลองเปรียบเทียบกับเต้ารับไฟ ออสเตรเลีย
| ค่าที่วัด | มิลลิเมตร (mm) | นิ้ว |
|---|---|---|
| ขาสายดิน เส้นผ่านศูนย์กลาง | 8.7 mm | 0.34 นิ้ว |
| ขาสายดิน ความยาวรวม | 28.6 mm | 1.13 นิ้ว |
| ขาไลน์หรือนิวทรัล เส้นผ่านศูนย์กลาง | 7.1 mm | 0.28 นิ้ว |
| ขาไลน์หรือนิวทรัล ความยาวรวม | 18.6 mm | 0.73 นิ้ว |
| ระยะระหว่างกึ่งกลางขาจ่ายไฟทั้งสอง | 25.4 mm | 1.00 นิ้ว |
| ระยะเยื้องจากขาจ่ายไฟถึงขาบนสุด | 28.6 mm | 1.13 นิ้ว |
วิธีอ่านตารางแบบเร็ว ๆ คือระยะกึ่งกลางขาของขาจ่ายไฟทั้งสองห่างกันหนึ่งนิ้วพอดี ซึ่งบอกได้ว่ามาตรฐานนี้เริ่มต้นจากหน่วยอิมพีเรียล ก่อนที่มาตรฐานระบบเมตริกจะเข้ามารับช่วงต่อ ถ้าวัดปลั๊กแล้วระยะห่างใกล้เคียง 19 mm แสดงว่าเป็นปลั๊กรุ่นเล็กในตระกูลเดียวกัน (ประเภท D) ไม่ใช่ประเภท M
ขนาดและระยะเยื้องของขาสายดิน
ขาบนสุดคือขาสายดิน และด้วยเส้นผ่านศูนย์กลาง 8.7 mm จึงตั้งใจให้ใหญ่ที่สุด ความยาวขาสายดิน 28.6 mm ยาวกว่าขาจ่ายไฟราว 10 mm จึงเข้าเต้ารับก่อนและหลุดทีหลังสุด ในศัพท์การเดินสายแบบอังกฤษ ขานี้คือตัวนำป้องกัน เป็นเส้นทางที่พากระแสรั่วออกไปหากสายที่มีไฟแตะตัวถังโลหะของเครื่อง เนื่องจากขาสายดินยังเป็นตัวดันเปิดม่านนิรภัยในเต้ารับหลายแบบ ปลั๊กที่ขาบนงอหรือสั้นลงจึงอาจไม่สัมผัสเลย
ขาไลน์และนิวทรัลที่มีปลอกฉนวน
ขาไลน์และนิวทรัลมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 7.1 mm และความยาวขา 18.6 mm ปลั๊กของแอฟริกาใต้มักมีขาหุ้มฉนวน คือมีปลอกพลาสติกครอบครึ่งหนึ่งของขาจ่ายไฟแต่ละขาที่อยู่ใกล้ตัวปลั๊ก หากดึงปลั๊กออกมาครึ่งหนึ่ง นิ้วมือจะแตะพลาสติก ไม่ใช่ตัวนำที่มีไฟ ลดความเสี่ยงต่อไฟดูดขณะเสียบและถอด ปลั๊กรุ่นเก่าที่ไม่มีปลอกยังเสียบได้ แต่การเปลี่ยนใหม่ปลอดภัยกว่า
ต้นกำเนิดจาก BS 546 และพิกัดกระแสทั้งสี่ระดับ
แบบนี้มาจาก BS 546 มาตรฐานของอังกฤษที่เริ่มใช้ในปี 1934 สำหรับปลั๊กขากลม กำหนดรูปทรงเดียวที่ขยายขนาดเป็นสี่พิกัดกระแส แต่ละขนาดใหญ่กว่าขนาดก่อนหน้า เพื่อไม่ให้เครื่องใช้ที่กินไฟมากถูกดันเข้าเต้ารับพิกัดต่ำ ทั้งสี่ขนาดมีขั้ว (ขาไลน์และขานิวทรัลอยู่ตำแหน่งตายตัว) ต่อสายดินผ่านขาบน และไม่มีฟิวส์ การป้องกันจึงมาจากเบรกเกอร์ในตู้เบรกเกอร์ ไม่ใช่ฟิวส์ในตัวปลั๊ก
| พิกัด | อักษร IEC | ยังพบได้ที่ไหน |
|---|---|---|
| 2 A | ไม่มี | วงจรโคมไฟเก่าและไฟเวทีของอังกฤษบางแห่ง |
| 5 A | D | เต้ารับมาตรฐานในบ้านของอินเดียและเนปาล |
| 15 A | M | เต้ารับหลักในบ้านของแอฟริกาใต้ เลโซโท และเอสวาตีนี |
| 30 A | ไม่มี | พบน้อย ใช้กับโหลดหนักแบบติดตั้งถาวรในอาคารเก่า |
ขนาดเหล่านี้เปลี่ยนแทนกันไม่ได้ตามการออกแบบ ในสหราชอาณาจักร เต้ารับขากลมแบบนี้ถูกแทนที่เกือบหมดด้วยระบบขาแบนสี่เหลี่ยมที่มีฟิวส์ คนส่วนใหญ่จึงนึกถึงปลั๊กนี้ว่าเป็นของแอฟริกาใต้มากกว่าของอังกฤษ
เปรียบเทียบพิกัดกระแสกับประเภท D
ญาติที่ใกล้ที่สุดคือปลั๊ก 5 A จากตระกูลเดียวกัน วางเทียบกันแล้วรูปทรงเหมือนกัน แต่ทุกขาของปลั๊กใหญ่หนากว่า ระยะห่างกว้างกว่า และเส้นผ่านศูนย์กลางขาสายดินโตจากราว 7 mm เป็น 8.7 mm ปลั๊กทั้งสองเสียบเต้ารับของอีกแบบไม่ได้ จึงมีคนเรียกรุ่นใหญ่ว่าประเภท D แบบอินเดียที่ขยายขนาด ความต่างเชิงปฏิบัติอยู่ที่พิกัด ขาเล็กออกแบบให้พอกับโคมไฟและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เล็ก ส่วนขาใหญ่รับกาต้มน้ำ เครื่องทำความร้อน หรือเครื่องปรับอากาศได้ ไม่ควรฝืนเสียบสลับกัน และหัวแปลงระหว่างสองขนาดควรคำนึงถึงพิกัดที่ต่ำกว่า
ทำไมขาใหญ่กว่าจึงรับโหลดได้สูงกว่า
ขาและหน้าสัมผัสที่หนากว่าร้อนน้อยกว่าที่กระแสสูง และมาตรฐานกำหนดแรงกดหน้าสัมผัสให้สอดคล้องกัน ปลั๊กขากลมสามขาตัวใหญ่จึงเป็นปลั๊กที่ใช้กับเครื่องใช้ไฟฟ้าที่กินไฟมาก ปลั๊กของแอฟริกาใต้ที่ผลิตตามข้อกำหนดปัจจุบันมีเครื่องหมาย 16 A และ 250 V หากต้องการตรวจว่าอุปกรณ์อยู่ในขีดจำกัดกระแสนี้หรือไม่ ให้เอากำลังวัตต์หารด้วยแรงดันไฟ:
$$I = \frac{P}{V}$$
ลองคิดกับเครื่องทำความร้อนแบบแท่ง 2,850 W บนไฟ 230 V: \(2850 \div 230 = 12.39\) A ซึ่งอยู่ในขีดจำกัด 16 A สบาย ๆ เครื่องทำความร้อนและสายไฟจึงเหมาะกับเต้ารับนี้ ส่วนเครื่องใช้ 3,400 W จะดึงกระแส 14.78 A ซึ่งยังใช้ได้ แต่เหลือที่ว่างน้อยมากสำหรับอย่างอื่นบนเต้ารับเดียวกัน
ปัจจุบันปลั๊ก 15 A ใช้ที่ไหนบ้าง
ตามข้อมูลของ IEC มีราว 15 ประเทศที่ใช้ปลั๊ก 15 Aในรูปแบบใดแบบหนึ่ง เป็นปลั๊กหลักในบ้านของกลุ่มประเทศเล็ก ๆ ในแอฟริกาตอนใต้ และเป็นปลั๊กงานหนักในที่อื่น ประเทศที่คุณจะพบเต้ารับประเภท M ได้แก่: เดินทางต่อไหม? ลองดูปลั๊กไฟในตะวันออกกลางรวมถึงโอมาน
- แอฟริกาใต้ ที่เป็นมาตรฐานครัวเรือนมาหลายสิบปี
- เลโซโทและเอสวาตีนี (เดิมชื่อสวาซิแลนด์) ซึ่งถูกล้อมหรือติดกับโครงข่ายไฟของแอฟริกาใต้
- นามิเบียและบอตสวานา มักอยู่ควบคู่กับเต้ารับแบบอังกฤษ
- โมซัมบิก ผสมกับเต้ารับสองขาแบบยุโรป
- อินเดีย ศรีลังกา ปากีสถาน และบังกลาเทศ ส่วนใหญ่ใช้กับวงจรโหลดสูง
ในประเทศแอฟริกาตอนใต้ ไฟบ้านจ่ายที่ 230 V และมีความถี่ 50 Hz อุปกรณ์ที่ติดฉลาก “220 Volt” หรือ 220-240 V จึงใช้กับไฟเหล่านี้ได้โดยไม่ต้องใช้ตัวแปลง ต้องปรับแค่รูปทรงปลั๊ก
บ้านในแอฟริกาตอนใต้
เมื่อเข้าไปในบ้านเก่าในแอฟริกาใต้ เต้ารับผนังเกือบทุกจุดจะเป็นเต้ารับสามขาตัวใหญ่ มักมีสวิตช์อยู่ข้างกัน หลายบ้านยังมีเต้ารับหลายแบบปนกัน คือแบบใหญ่สำหรับกาต้มน้ำหรือเครื่องทำความร้อน และเต้ารับยูโรปลั๊กสองขาสำหรับที่ชาร์จโทรศัพท์ ด้วยเหตุนี้หัวปลั๊กและหัวแปลงที่รับได้ทั้งสองรูปทรงจึงพบเห็นได้ทั่วไป
เครื่องใช้ไฟฟ้ากำลังสูงในเอเชียใต้และตะวันออกกลาง
ทั่วเอเชียใต้ เต้ารับขนาดเล็กรองรับอุปกรณ์ใช้ประจำวัน ส่วนเต้ารับขนาดใหญ่สงวนไว้สำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้ากำลังสูงอย่างเครื่องทำน้ำอุ่น เครื่องทำความร้อนในห้อง และเครื่องปรับอากาศ แผ่นหน้ากากผนังบางแบบที่นั่นรับได้ทั้งสองขนาด ในอาคารบางแห่งในอิสราเอลและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ปลั๊กใหญ่ก็ปรากฏบนวงจรเฉพาะสำหรับเครื่องปรับอากาศติดผนังและเครื่องซักผ้าบางรุ่น ทุกกรณีมีเหตุผลเดียวกัน คือเป็นปลั๊กที่เลือกใช้กับเครื่องใช้ขนาดใหญ่ที่กระแสจะทำให้เต้ารับเล็กรับโหลดเกิน
ไฟเวทีในโรงละครของอังกฤษ
ปลั๊กขนาด 15 A ไม่เคยหายไปจากสหราชอาณาจักรเสียทีเดียว ระบบไฟเวทีหลายชุดยังใช้ต่อโคมไฟและไดเมอร์ เพราะช่างไฟโรงละครชอบขั้วต่อที่ทนทานและไม่มีฟิวส์ ซึ่งสถานที่แสดงทุกแห่งมีติดตั้งอยู่แล้ว ขั้วต่อ CEE สีน้ำเงินสำหรับงานอุตสาหกรรมกำลังเข้ามาแทนที่อย่างช้า ๆ แต่อุปกรณ์ทัวร์จำนวนมากยังส่งมาพร้อมปลั๊กขากลมอยู่
ความปลอดภัยของปลั๊ก 16 A: สายดิน ขั้วไฟ และม่านนิรภัย
ปลั๊ก 16 Aอาศัยความปลอดภัยสามชั้น สายดินมาจากขาบนที่ยาว ซึ่งต่อติดก่อนขาจ่ายไฟ ขั้วไฟตายตัว เพราะการจัดวางแบบสามเหลี่ยมเสียบได้ทิศเดียว เครื่องใช้ที่มีขั้วถูกต้องจึงมีสวิตช์อยู่ฝั่งไลน์เสมอ และเต้ารับรุ่นใหม่เพิ่มม่านนิรภัยที่ปิดอยู่จนกว่าขาสายดินจะดันให้เปิด กันนิ้วเด็กและวัตถุโลหะไม่ให้ถึงหน้าสัมผัสที่มีไฟ หน้าเต้ารับมักเป็นแบบฝังลึกเล็กน้อยด้วย ขาปลั๊กจึงถูกครอบไว้ก่อนแตะโลหะ สิ่งที่ปลั๊กไม่มีคือฟิวส์ การป้องกันโหลดเกินอยู่ที่เบรกเกอร์ของอาคาร คุณอาจต้องใช้ปลั๊ก Type G ที่ใช้ในฮ่องกงด้วย
การออกแบบเต้ารับที่ต่อสายดิน
เต้ารับประเภท M ทุกจุดเป็นเต้ารับที่ต่อสายดินที่มีหน้าสัมผัสฝังลึก รูบนสุดต่อกับแท่งสายดินในตู้เบรกเกอร์ผ่านการเดินสายไฟของอาคาร ทำให้เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีสายสามขาต่อสายดินทันทีที่เสียบ และเนื่องจากเต้ารับมีขั้ว หน้าสัมผัสไลน์จึงอยู่ฝั่งเดียวกันเสมอ การต่อสายดินที่เต้ารับจะเชื่อถือได้เท่าสายดินที่อยู่ด้านหลังเท่านั้น บ้านเก่าจึงควรตรวจสอบ ถ้าเครื่องทดสอบเต้ารับไม่พบสายดิน ไม่ควรใช้เต้ารับกับเครื่องใช้ตัวถังโลหะจนกว่าช่างไฟฟ้าจะตรวจ เพราะการต่อสายดินคือเหตุผลทั้งหมดของขาบนตัวใหญ่
การใช้ปลั๊กพ่วงและสายพ่วงเกินกำลัง
ปลั๊กพ่วงหลายช่อง สายพ่วง และปลั๊กพ่วงล้วนใช้พิกัดเดียวกัน คือ 16 A ของเต้ารับผนังที่ดึงไฟมา การเพิ่มช่องเสียบไม่ได้เพิ่มความจุ ถ้าเสียบเครื่องทำความร้อน 2,850 W จากตัวอย่างข้างต้น (12.39 A) กับกาต้มน้ำ 1,900 W (8.26 A) ลงในปลั๊กพ่วงสองช่องตัวเดียวกัน ยอดรวมจะถึง 4,750 W หรือ 20.65 A ซึ่งเกิน 16 A ไปมาก เบรกเกอร์ควรตัด และหากไม่ตัด ปลั๊กพ่วงจะร้อนจัด ให้กระจายโหลดหนักไปยังเต้ารับผนังคนละจุด และมองระบบป้องกันไฟกระชากบนปลั๊กพ่วงว่าเป็นการปกป้องอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ไม่ใช่การป้องกันโหลดเกิน
SANS 164-1 และการเปลี่ยนไปใช้ประเภท N
มาตรฐานของแอฟริกาใต้สำหรับปลั๊กขากลมขนาดใหญ่คือ SANS 164-1 ซึ่งกำหนดพิกัด 16 A และ 250 V ต่อมาในปี 2013 ประเทศนี้ประกาศให้ระบบประเภท N (SANS 164-2) ที่เรียวกว่าและอิงตาม IEC เป็นมาตรฐานที่ต้องการให้ใช้ในอนาคต และตั้งแต่ปี 2018 ข้อบังคับการเดินสายกำหนดให้มีเต้ารับแบบใหม่อย่างน้อยหนึ่งจุดในแต่ละตำแหน่งเต้ารับของบ้านใหม่ เต้ารับแบบเก่ายังอนุญาตให้ใช้ได้ ตราบที่มีเต้ารับแบบใหม่อยู่ติดกัน อีกหลายปีจึงจะเห็นมาตรฐานทั้งสองอยู่เคียงกันบนแผ่นหน้ากากเดียวกัน
มาตรฐานใหม่มีขนาดเล็กกว่า มีพิกัด 16 A เท่ากัน ต่อสายดินและมีขั้วเช่นกัน และขามีระยะห่าง 19 mm เนื่องจากใช้ระยะเดียวกับยูโรปลั๊ก อุปกรณ์สองขาจึงเสียบเข้าได้ทันที ซึ่งเต้ารับเก่าที่ห่าง 25.4 mm รับไม่ได้เลย
เต้ารับอเนกประสงค์และเต้ารับแบบแบบผสม
เนื่องจากการเปลี่ยนผ่านเป็นไปทีละน้อย แผ่นหน้ากากผนังของแอฟริกาใต้หลายแบบจึงรวมเต้ารับหลายชนิด แผ่นแบบผสมทั่วไปมีเต้ารับสามขาตัวใหญ่หนึ่งช่องอยู่ข้างเต้ารับแบบใหม่สองช่อง ปลั๊กและเต้ารับประเภท Mจึงยังใช้ได้ควบคู่กับเครื่องใช้รุ่นใหม่ และจะพบแผ่นหลายมาตรฐานที่รับยูโรปลั๊กด้วย ส่วนเต้ารับอเนกประสงค์เป็นอีกเรื่อง คือรับปลั๊กได้หลายรูปทรงแต่ไม่ตรงตามมาตรฐานทางการใด และ IEC เตือนว่าอาจไม่รักษาการต่อสายดินหรือพิกัด 16 A แผ่นแบบผสมที่ผลิตตามกฎ SANS คือทางเลือกที่ปลอดภัย แบบอเนกประสงค์คือการประนีประนอม หากผู้จำหน่ายระบุสินค้าเป็นชุดปลั๊กและเต้ารับประเภท M ให้ตรวจว่ามีเครื่องหมาย SABS ก่อนติดตั้ง
การเลือกหัวแปลงปลั๊กสำหรับเดินทางไปแอฟริกาใต้
ปลั๊กต่างประเทศน้อยแบบที่เสียบเต้ารับนี้ได้ ผู้มาเยือนส่วนใหญ่จึงต้องมีหัวแปลงปลั๊กแอฟริกาใต้ หัวแปลงเดินทางแบบอเนกประสงค์มักไม่มีรูปทรงสามขาขนาดใหญ่เลย ให้ตรวจรายละเอียดก่อนเลือกหัวแปลงสำหรับเดินทาง หัวแปลงรุ่นเฉพาะที่ทำมาสำหรับเต้ารับนี้เป็นตัวเลือกที่เชื่อถือได้กว่า เพราะตรงตามขนาดขามาตรฐานทุกประการ โรงแรมบางแห่งมีให้ยืม แต่ไม่ควรนับเป็นแผนหลัก หัวแปลงเปลี่ยนแค่รูปทรงปลั๊ก ไม่เปลี่ยนแรงดันไฟ
คุณสมบัติของหัวแปลงปลั๊กเดินทางที่ควรตรวจ
ก่อนเลือกหัวแปลงปลั๊กเดินทางสำหรับเต้ารับขากลมขนาดใหญ่ ให้ตรวจประเด็นเหล่านี้ที่ฉลากหรือรายละเอียดสินค้า:
- ช่องเสียบที่ต่อสายดินด้านหน้า เพื่อให้ปลั๊กสองขาและสามขาจากประเทศต้นทางเสียบได้และยังต่อสายดินอยู่
- พิกัดโหลดอย่างน้อย 13 A และดีที่สุดคือเต็ม 16 A พิมพ์ไว้บนตัวเครื่อง
- พอร์ต USBในตัว รวมอย่างน้อยหนึ่งพอร์ต USB-C สำหรับชาร์จโทรศัพท์หรือแท็บเล็ตแบบเร็ว
- เครื่องหมายความปลอดภัย เช่น เครื่องหมาย CE หรือเครื่องหมาย SABS ไม่ใช่แค่โลโก้
- ตัวหัวแปลงต้องจับเต้ารับไฟฟ้าได้แน่น เพราะขาหนักอาจทำให้หัวแปลงที่หลวมห้อยหลุดจากเต้ารับ
อุปกรณ์รองรับไฟหลายแรงดันหรือตัวแปลงแรงดันไฟ
หัวแปลงขากลมแก้ได้แค่รูปทรงของเต้ารับ 15 A ตัวใหญ่ ส่วนอุปกรณ์จะใช้กับไฟท้องถิ่นได้หรือไม่ขึ้นกับฉลากของตัวมันเอง จึงควรดูฉลากบนที่ชาร์จทุกตัวก่อนออกเดินทาง โทรศัพท์มือถือ กล้อง และที่ชาร์จโน้ตบุ๊กส่วนใหญ่ใช้ได้เลย เพราะระบุแรงดันไฟขาเข้า 100-240 V หมายความว่ารองรับไฟหลายแรงดัน ใช้แค่หัวแปลง ส่วนอุปกรณ์ที่ใช้ได้แรงดันเดียวจากอเมริกาเหนือ เช่นไดร์เป่าผมและเครื่องม้วนผมบางรุ่น มีพิกัดราว 120 V และอาจร้อนเกินบนไฟ 230 V ต้องใช้ตัวแปลงแรงดันไฟที่มีพิกัดสูงกว่ากำลังวัตต์ของเครื่อง หรือใช้เครื่องรุ่นที่ขายในประเทศนั้นแทน